Topten – parttwo. Światy Grzegorza Jarzyny vel Horsta d’Albertisa w “Bziku tropikalnym”, czyli kolejny stopień mojego teatralnego wtajemniczenia.

Ogólnie to ta pierwsza dziesiątka najlepszych przedstawień nie po kolei będzie.

Nie dostawszy się na krakowską teatrologię (oblawszy egzamin z recenzji , ruszyłam w drugą stronę, do Opola, miasta średnio mi znanego i mało pociągającego. Przykucnęłam tam na rok w “Policealnym Studium Kształcenia Animatorów Kultury i Bibliotekarzy” (sic!), na kierunku teatr. Kierunek w porzo, najmilej wspominam zajęcia z tańca i ruchu scenicznego, najbardziej stresowała mnie dykcja. No i, dzięki świetnej kobiecie od literatury, poznałam i pokochałam Manna, Joyce’a i przede wszystkim  Emila Zolę. Natomiast jakoś nie pamiętam jakie dramaty czytałam w czasie tego roku w Opolu. To był rok powieści, i ogólnej zabawy w dorosłe życie. Zamieszkałam w Bursie Szkół Artystycznych, nad Odrą i sobie artystycznie poczynałam.

Ale nie o tym. Wiosną roku 1997 miały miejsce opolskie Konfrontacje Teatralne: “Klasyka polska”, z których zapadło mi w pamięć (i, jak zwykle, w serce) tylko jedno przedstawienie – “Bzik tropikalny” Grzegorza jarzyny, który reżyserował wtedy pod pseudonimem Hors d’Albertis. Spektakl przyjechał z warszawskiego teatru “Rozmaitości” (przedstawienia grane tam przez kolejne lata odegrały dużą rolę w mojej edukacji teatralnej i życiu, że tak to szumnie ujmę, wewnętrznym; jeździło się, już z Krakowa na Jarzynę, czyli zobaczyć Cezarego Kosińskiego pod prysznicem w “Magnetyzmie serc” Fredry i zobaczyć gołego “Hamleta” ( w tej roli Jacek Poniedziałek) Warlikowskiego; oczywiście żaden z tych dwóch panów nie umywał się do nagiego Piotra Skiby w “Braciach Karamazow” Lupy, którego mieliśmy na miejscu, w Starym Teatrze i namiętnie chodziliśmy/łyśmy go oglądać). I znowu za długa dygresja, ale piękne wspomnienia biorą górę

Więc ‘ “Bzik tropikalny” – spektakl złożony z dwóch dramatów my favourite Witkacy: “Mr Price czyli bzik tropikalny”  i “Nowe Wyzwolenie”. Jarzyna skompilował te teksty, komplikując je jednocześnie i zapętlając w potwornie piękne przedstawienie.  Teksty są, tak ogólnie, o zmaganiu z życiem i o potrzebie życia pełniej.

cholera, teatr zaczyna się za 10 min, bo dziś przecież poniedziałek, cdn…